یادداشت های یک برنامه نویس

جای همه شما خالی دیروز بعد از مدت ها گفتم به یاد گذشته برم درکه جیگر بخورم. شاید حداقل ۴ سالی بود که برای جیگر خوردن درکه نرفته بودم. بالاخره بعد از شرکت راه افتادم سمت درکه و بعد از پرسو جوی زیاد فهمیدم که جیگر “کبابی حاج عمو” از بقیه بهتر است رفتم تو و سفارش چند سیخ جیگر و یک سیخ بال دادم. از جیگر و کبابش که بخواهید هیچ تعریفی نداشت، حالا آن قسمت به کنار آخرش خیلی جالب بود برای سه سیخ جیگر هر سیخ ۲ تیکه جیگر (هر سیخ ۵۰۰ تومان) و یک سیخ بال دارای ۴ تیکه بال مرغ (هر سیخ ۲۵۰۰ تومان) و یک قوری کوچک چایی (۱۰۰۰ تومان) برایم صورتحسابی به مبلغ ۵۰۰۰ تومان آورد و من را نقره داغ کرد.

از من به شما نصیحت از این به بعد هر وقت خواستید جیگر بخورید درکه نروید در این شهر جیگرکی های خیلی خوبی با قیمت مناسب پیدا می شود که در پست های بعدی اگر قسمت بشود یکی از آنها را به شما معرفی خواهم کرد.